FlowSaga အကြောင်း

ကျွန်ုပ် FlowSaga ကို ဘာကြောင့် ဖန်တီးခဲ့သလဲ

အခြားသူ၏ Flow နောက်ဆက်တွဲကို ပထမဆုံးအကြိမ် သုံးတုန်းက ဆယ်မိနစ်လုံးလုံး စိုက်ကြည့်နေခဲ့မိသည်။ ကျွန်ုပ် နားမလည်ခဲ့ပါ။ ရုပ်ဆိုးလို့ မဟုတ်ပါ။ ထိုအရာ ဘာလုပ်နေသလဲဆိုတာ တကယ်ကို မသိနိုင်ခဲ့ပါ — ခလုတ်အမည်များကို နားမလည်နိုင်၊ အစီအစဉ်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိ၊ တစ်ခုခုနှိပ်လိုက်သောအခါ ဘာဖြစ်သွားသလဲ မသိနိုင်ခဲ့ပါ။

သွားကြိတ်ပြီး တစ်ကြိမ် အဆုံးထိ လုပ်ကြည့်ခဲ့သည်။ ပြဿနာတစ်ခုမှ မဖြေရှင်းပေးခဲ့ပါ။ ကျွန်ုပ် ဘာလိုချင်သလဲ သိခဲ့သည်။ ပုံရိပ်က ခေါင်းထဲမှာ ရှိနေခဲ့သည်။ အပြင်ကို ထုတ်ယူ၍သာ မရခဲ့ပါ။

ထိုဖန်သားပြင်ရှေ့တွင် ထိုင်ရင်း ရင်ထဲတွင် စိတ်ပျက်မှု တက်လာခဲ့သည်။ ကိရိယာကို ဒေါသထွက်ခြင်း မဟုတ် — ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒေါသထွက်ခြင်း။ ကိရိယာတစ်ခုက ဒီအလုပ်မှာ ပိုတော်အောင် လုပ်ပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ပြီး စခဲ့သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ညံ့ဖျင်းသူဟု ခံစားရင်း အဆုံးသတ်ခဲ့ရသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်၏ အပြစ် မဟုတ်ခဲ့ပါ။

တစ်ခုခုမှာ ကျွမ်းကျင်လာမီ တံခါးတစ်ချပ် ရှိသည်။ လေ့ကျင့်မှု မစတင်မီကပင် ၎င်းကို ဖတ်နိုင်ရမည်၊ သုံးချင်စိတ်လည်း ရှိရမည်။

တံခါးကို အလွန်မြင့်အောင် ထားလိုက်ပါက သင် ဘယ်လောက်ပင် ပါရမီရှိပါစေ အရေးမပါတော့ပါ။ အပြင်မှာပဲ ရပ်နေရသည်။ ကျွန်ုပ်၏ အင်္ဂလိပ်စာ အားနည်းသည်။ ထိုနောက်ဆက်တွဲသည် အင်္ဂလိပ်လို သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ကျွန်ုပ်၏ဘာသာစကား မဟုတ်ပါ၊ မျက်နှာပြင်ကလည်း ရှုပ်ထွေးသဖြင့် ဖတ်၍ မရခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်ပိုင်တစ်ခု ဖန်တီးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ် ဖတ်နိုင်သော၊ သင်လည်း ဖတ်နိုင်သော တစ်ခု။ ထိုနေ့ကြောင့်ပင် FlowSaga ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

နာမည်၏ ဇစ်မြစ်: ဇာတ်လမ်းနတ်ဘုရားမ ဆာဂါ

နော့ဒ်ဒဏ္ဍာရီတွင် Sökkvabekkr ဟုခေါ်သော နေရာတစ်ခု ရှိသည် — “နစ်မြုပ်နေသော စမ်းချောင်း”။ ထိုနေရာကို ဖြတ်၍ အေးမြသောလှိုင်းများ စီးဆင်းနေပြီး ဘယ်တော့မှ မရပ်ပါ။ အော်ဒင်သည် နေ့တိုင်း ထိုနေရာသို့ သွားသည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦး သူ့ကို စောင့်နေသည်။ ရွှေခွက်နှစ်လုံး။ သူတို့ သောက်ကြသည်။ စကားပြောကြသည်။ နေ့တိုင်း၊ တစ်ရက်မှ မပျက်။ သူတို့ ဘာပြောခဲ့ကြသလဲ။ ဘယ်သူမှ ရေးမှတ်မထားခဲ့ပါ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က နော့ဒ်နတ်ဘုရားများကို စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲ ရေးမှတ်ခဲ့သည်။ ထိုစာအုပ်တွင် နတ်ဘုရားမများစာရင်း ပါသည် — ဆယ့်ခြောက်ပါး။ ပထမ၊ အော်ဒင်၏ ဇနီး။ ဒုတိယ၊ သူမ: Sága။ သူမအကြောင်း စာအုပ်က ဝါကျတစ်ကြောင်းတည်းသာ ထိန်းသိမ်းထားသည်: သူမသည် Sökkvabekkr တွင် နေထိုင်ပြီး ၎င်းမှာ ကျယ်ပြန့်သော နေရာဖြစ်သည်။

သူမ၏ နာမည် ဘာအဓိပ္ပာယ်ရသလဲဆိုတာ ပညာရှင်များ ယနေ့ထိ ငြင်းခုံနေကြဆဲ။ တစ်ဖက်က မြင်သည် ဟုဆိုသည်။ နောက်တစ်ဖက်က — ဇာတ်လမ်း ဟုဆိုသည်။ သူမသည် နေ့တိုင်း စကားပြောခဲ့သည်။ ဝါကျတစ်ကြောင်းမှ ကျန်မနေခဲ့ပါ။

ဘယ်တော့မှ အကောင်အထည်မဖော်ခဲ့၊ ဘယ်တော့မှ ရေးမှတ်မထားခဲ့သော စိတ်ကူးသည် ဘယ်တုန်းကမှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

ရှေးနော့ဒ်ဘာသာဖြင့် Saga ဆိုသည်မှာ “ဇာတ်လမ်း” ဖြစ်သည်။ Flow သည် သင်ဗီဒီယိုပြုလုပ်သော Google Flow ဖြစ်သလို ဆာဂါနေထိုင်သော စမ်းချောင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အမှတ်အသားမှာ ဒဏ္ဍာရီထဲကကဲ့သို့ ရှည်လျားသော သင်္ဘောတစ်စင်း ဖြစ်သည်: ရွက်ကို လွှင့်လိုက်ပါ၊ လေသည် သင့်ဘက်တွင် ရှိသည်။ မလိုအပ်သောအခါ အဝတ်စကဲ့သို့ ခေါက်ပြီး အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ထားနိုင်သည်။ ရွက်ပေါ်ရှိ S သည် Saga ဖြစ်သည်။

နွားကလေး တစ်ရာ့ဆယ့်သုံးကောင်

မွန်းလွဲ သုံးနာရီ၊ သို့သော် မှောင်မိုက်နေပြီ။ ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်က အိုက်စလန်ဖြစ်သည်။ ဘုရင် မရှိ။ နန်းတော် မရှိ။ မြို့ မရှိ။ မီးပုံတစ်ပုံနှင့် ၎င်းကို ဝိုင်းထိုင်နေသော လူများသာ ရှိသည်။ တစ်ယောက်က စပြောသည်: မိသားစုရန်ငြိုး၊ တရားစွဲမှု၊ လူသတ်မှု။

ထိုရာစုတွင် တစ်ကြိမ်ပြောပြီးသည်နှင့် ဇာတ်လမ်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နောက်ဆောင်းတွင် ထပ်ပြောလျှင် အသေးစိတ်များ ပြောင်းလဲသွားသည်။ မျိုးဆက်တစ်ဆက်အကြာတွင် ပြောပြသူ ကွယ်လွန်ပြီး ဇာတ်လမ်းလည်း သူနှင့်အတူ မြေမြှုပ်ခံရသည်။

အိုက်စလန်သားများ လက်မခံခဲ့ပါ။ ရေးမှတ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် စက္ကူ မရှိခဲ့ပါ။ ရေးရန်အတွက် နွားကလေးတစ်ကောင်ကို သတ်ရသည်: သားရေကို ခွာ၊ ပါးလွှာအောင် ခြစ်၊ အခြောက်လှန်း။ သားရေတစ်ချပ်ကို ထက်ခြမ်းခေါက်လျှင် စာရွက် နှစ်ရွက်သာ ရသည်။ အလယ်ခေတ် အိုက်စလန်၏ အကြီးဆုံး လက်ရေးစာမူ Flateyjarbók: စာရွက် နှစ်ရာ့နှစ်ဆယ့်ငါးရွက် — နွားကလေး တစ်ရာ့ဆယ့်သုံးကောင်။

ဤကျွန်းပေါ်တွင် နို့စားနွားမတစ်ကောင်သည် ချမ်းသာမှု မဟုတ်ပါ။ သင့်ကလေးများ ဆောင်းရာသီကို ကျော်လွှားနိုင်မနိုင် ဆိုသည့် ကိစ္စ ဖြစ်သည်။ ဥရောပ၏ အခြားနေရာများတွင် ထိုရာစုများအတွင်းမှာပင် ထိုမျှ ဈေးကြီးသော စာရေးခြင်းကို လက်တင်ဘာသာအတွက်သာ သုံးခဲ့သည်: သမ္မာကျမ်းစာ၊ သူတော်စင်များနှင့် တော်ဝင်မျိုးရိုးစာရင်းများ။ အိုက်စလန်သားများကမူ ၎င်းကို ကိုယ်ပိုင်စကား၊ ကိုယ်ပိုင်လူများ၊ ကိုယ်ပိုင်ဇာတ်လမ်းများအတွက် သုံးခဲ့ကြသည်။

ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ရှိရုံအတွက် မဟုတ်ပါ။ ၎င်းကို တကယ် တည်ရှိလာစေရန်အတွက်။

မခုတ်ပါနှင့်

ဆယ့်သုံးရာစု။ Snorri Sturluson အမည်ရှိ အိုက်စလန်သားတစ်ဦး ကြောက်စရာကောင်းသည့်အရာကို သတိပြုမိသည်: လူငယ်ကဗျာဆရာများ ရှေးကဗျာများကို မဖတ်နိုင်တော့ပါ။ ရာစုနှစ်များစွာ လက်ဆင့်ကမ်းလာသော အတတ်ပညာတစ်ခု သူ၏မျိုးဆက်လက်ထဲတွင် ကျိုးပဲ့တော့မည်။

သူ သက်ပြင်းချရုံသာ လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ လူအများစု ထိုသို့ပင် လုပ်ကြသည်။ သူ မလုပ်ခဲ့ပါ။ သူ ထိုင်ပြီး စာအုပ်တစ်အုပ် ရေးခဲ့သည်။ ကဗျာ မဟုတ်ပါ။ လက်စွဲတစ်ခု: ဤစကားလုံး ဘာအဓိပ္ပာယ်ရသလဲ၊ ဤပုံဆောင်ချက် ဘယ်ကလာသလဲ၊ မည်သို့ အသုံးပြုရမလဲ။ ရေးချင်ဆဲဖြစ်သော်လည်း မဖတ်နိုင်တော့သူများအတွက်။

သူ တည်ဆောက်ခဲ့သည်မှာ တံခါးတစ်ချပ်။ ထို့နောက် ၎င်းကို နှိမ့်ချပေးခဲ့သည်။

1241 ခုနှစ်။ စက်တင်ဘာ နှစ်ဆယ့်သုံးရက်။ ညအချိန်။ လူများ သူ့အိမ်ထဲ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ သူ၏ နောက်ဆုံးစကား စကားလုံး သုံးလုံးသာ: Eigi skal höggva. မခုတ်ပါနှင့်။

သူ အသက်မရှင်ခဲ့ပါ။ စာအုပ်ကမူ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ နော့ဒ်ဒဏ္ဍာရီအကြောင်း ကမ္ဘာသိသမျှ အားလုံးနီးပါး ထိုစာအုပ်မှ လာသည်။ နတ်ဘုရားမများစာရင်း အပါအဝင်။ ဆာဂါအကြောင်း ထိုတစ်ကြောင်းတည်းသော စာသား အပါအဝင်။

FlowSaga ဘာလုပ်သလဲ

ယခု သင့်အလှည့်ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖန်တီးရန် နွားကလေးတစ်ကောင် မပေးရတော့ပါ။ စာကြောင်းအနည်းငယ် ရိုက်လိုက်ရုံဖြင့် လှုပ်ရှားနေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ခက်ခဲသည့်အပိုင်းမှာ ဘယ်တုန်းကမှ စာရိုက်ခြင်း မဟုတ်ခဲ့ပါ။ ကောင်းသော စိတ်ကူးရှိပြီး ၎င်းကို ရှင်းလင်းအောင် လုပ်ရန်၊ နောက်တစ်လှမ်း လှမ်းရန် နည်းလမ်းမရှိခြင်းက ခက်ခဲသည်။ နောက်ဆုံး ဗီဒီယိုများ ပြုလုပ်ပြီးသောအခါ ဒေါင်းလုဒ်ဖိုင်တွဲကို ဖွင့်ကြည့်လျှင် ဖိုင်အမည်များမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ ရှုပ်ပွနေသည် — ဘယ်ဟာ ဘယ်ဟာမှန်း ခွဲခြားပင် မရပါ။

FlowSaga သည် တံခါးကို နှိမ့်ချပေးပြီး စာအုပ်ချုပ်သည့်အလုပ်ကိုပါ လုပ်ပေးသည်။

အမြင့်ဆုံးတံခါးမှာ ဘာသာစကား ဖြစ်သည်။ ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာပြင် မဟုတ်ပါ။ ကိရိယာထဲတွင် သင့်စကားလုံးများ မပါရုံသာ။ FlowSaga သည် မျက်နှာပြင်ဘာသာစကား 91 မျိုးဖြင့် ပြောဆိုသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်က ဥရောပသည် စာရေးခြင်းကို လက်တင်ဘာသာအတွက်သာ သီးသန့်ထားခဲ့သည်။ အိုက်စလန်သားများကမူ ကိုယ်ပိုင်ဇာတ်လမ်းများကို ရေးရန် တကယ်ပြောဆိုသော စကားလုံးများကို သုံးခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အိုက်စလန်သားများဘက်တွင် ရပ်တည်သည်။

ဒုတိယတံခါးမှာ အချိန် ဖြစ်သည်။ စက္ကန့်သုံးဆယ် — ကျွန်ုပ်ထားသော စံနှုန်းမှာ ဤသည်ပင်: ဖွင့်လိုက်ပါ၊ စက္ကန့်သုံးဆယ်အတွင်း မည်သို့စရမလဲ သိရမည်။ ထို့နောက် စိတ်ကူးဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို တစ်ပြိုင်နက်ထည့်ပါ၊ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြုလုပ်ပေးပြီး တစ်ခုစီကို သင်ပေးသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် သင်ရွေးထားသော ဖိုင်တွဲထဲ သပ်သပ်ရပ်ရပ် သိမ်းဆည်းပေးသည်။ ထိုဖိုင်တွဲသည် တဖြည်းဖြည်း သင့်ကိုယ်ပိုင် စာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်လာသည်။