เกี่ยวกับ FlowSaga

ทำไมผมถึงสร้าง FlowSaga

ครั้งแรกที่ผมใช้ส่วนขยาย Flow ที่คนอื่นทำ ผมจ้องมันอยู่เต็ม ๆ สิบนาที ผมไม่เข้าใจ ไม่ใช่ว่ามันน่าเกลียด แต่ผมไม่รู้จริง ๆ ว่ามันกำลังทำอะไร ชื่อปุ่มอ่านแล้วไม่เข้าใจ ลำดับก็ไม่สมเหตุสมผล และพอกดอะไรลงไป ก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ผมกัดฟันลองทำตามจนจบหนึ่งรอบ ไม่มีปัญหาไหนได้รับการแก้เลยสักข้อ ผมรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร ภาพนั้นอยู่ในหัวผมชัดเจน แค่ผมเอามันออกมาไม่ได้

ผมนั่งอยู่หน้าจอนั้น ความหงุดหงิดพุ่งขึ้นมาในอก ไม่ได้โกรธเครื่องมือ แต่โกรธตัวเอง ผมเริ่มด้วยความหวังว่าเครื่องมือจะทำให้ผมเก่งขึ้น แต่จบลงด้วยความรู้สึกว่าตัวเองโง่

ต่อมาผมคิดอะไรบางอย่างออก มันไม่ใช่ความผิดของผม

ก่อนจะเก่งเรื่องอะไรสักอย่าง มีประตูบานหนึ่งขวางอยู่ คุณต้องอ่านมันออก และอยากใช้มัน ก่อนที่การฝึกฝนจะเริ่มได้ด้วยซ้ำ

ถ้าประตูสูงเกินไป ต่อให้เก่งแค่ไหนก็ไม่มีความหมาย คุณได้แต่ยืนอยู่ข้างนอก ภาษาอังกฤษของผมแย่มาก ส่วนขยายนั้นมีแต่ภาษาอังกฤษ ซึ่งไม่ใช่ภาษาของผม และหน้าตาก็ซับซ้อน ผมอ่านไม่ออก ผมเลยตัดสินใจทำของตัวเอง ทำสิ่งที่ผมอ่านออก และคุณก็อ่านออกด้วย ผมสร้าง FlowSaga ขึ้นมาเพราะวันนั้น

ที่มาของชื่อ: ซากา เทพีแห่งเรื่องเล่า

ในตำนานนอร์สมีสถานที่ชื่อ Sökkvabekkr — “ลำธารที่จมลง” คลื่นเย็นไหลผ่านที่นั่นไม่เคยหยุด โอดินไปที่นั่นทุกวัน

มีผู้หญิงคนหนึ่งรอเขาอยู่ ถ้วยทองคำสองใบ พวกเขาดื่ม พวกเขาคุยกัน ทุกวันไม่เคยขาด พวกเขาคุยอะไรกัน ไม่มีใครจดไว้

นานมากหลังจากนั้น มีคนเขียนเรื่องเทพเจ้านอร์สลงในหนังสือเล่มหนึ่ง ในนั้นมีรายชื่อเทพี สิบหกองค์ องค์แรกคือภรรยาของโอดิน องค์ที่สองคือเธอ: Sága เกี่ยวกับเธอ หนังสือเล่มนั้นเหลือไว้เพียงประโยคเดียว: เธออาศัยอยู่ที่ Sökkvabekkr และที่นั่นกว้างใหญ่

ชื่อของเธอหมายความว่าอะไร นักวิชาการยังถกเถียงกันอยู่ ฝ่ายหนึ่งบอกว่า มองเห็น อีกฝ่ายบอกว่า — เรื่องเล่า เธอพูดทุกวัน แต่ไม่มีสักประโยคที่หลงเหลือมา

ไอเดียที่ไม่เคยถูกทำออกมา ไม่เคยถูกจดไว้ ก็เท่ากับไม่เคยมีอยู่

Saga ในภาษานอร์สโบราณแปลว่า “เรื่องเล่า” ส่วน Flow คือ Google Flow ที่คุณใช้ทำวิดีโอ และเป็นลำธารที่ซากาอาศัยอยู่ด้วย สัญลักษณ์ของเราคือเรือยาวแบบในตำนาน กางใบเรือเมื่อไรลมก็อยู่ข้างคุณ เมื่อไม่ใช้ก็พับเก็บเหมือนผ้าใส่กระเป๋าได้ ตัว S บนใบเรือก็คือ Saga

ลูกวัวหนึ่งร้อยสิบสามตัว

บ่ายสามโมง แต่ฟ้ามืดสนิทแล้ว นี่คือไอซ์แลนด์เมื่อหนึ่งพันปีก่อน ไม่มีกษัตริย์ ไม่มีราชสำนัก ไม่มีเมือง มีเพียงกองไฟกับผู้คนที่ล้อมวงอยู่ มีคนเริ่มเล่า: ความบาดหมางของตระกูล คดีความ การฆาตกรรม

ในศตวรรษนั้น เล่าจบก็หายไป ฤดูหนาวปีหน้าเล่าใหม่ รายละเอียดก็เพี้ยนไป ผ่านไปอีกชั่วคน คนเล่าก็ตาย และเรื่องเล่าก็ถูกฝังไปพร้อมกับเขา

ชาวไอซ์แลนด์ไม่ยอม พวกเขาตัดสินใจเขียนมันลงไว้ แต่ไม่มีกระดาษ จะเขียนก็ต้องฆ่าลูกวัวหนึ่งตัว ถลกหนัง ขูดให้บาง แล้วตากให้แห้ง หนังหนึ่งผืนพับครึ่งได้เพียงสองแผ่น หนังสือเขียนด้วยมือที่ใหญ่ที่สุดของไอซ์แลนด์ยุคกลาง Flateyjarbók: สองร้อยยี่สิบห้าแผ่น — ลูกวัวหนึ่งร้อยสิบสามตัว

และบนเกาะแห่งนี้ วัวนมไม่ใช่ทรัพย์สมบัติ แต่คือคำตอบว่าลูก ๆ ของคุณจะผ่านฤดูหนาวไปได้หรือไม่ ที่อื่นในยุโรปในช่วงศตวรรษเดียวกัน งานเขียนที่แพงขนาดนั้นถูกใช้กับภาษาละติน กับพระคัมภีร์ นักบุญ และลำดับวงศ์กษัตริย์ แต่ชาวไอซ์แลนด์ใช้มันกับถ้อยคำของตัวเอง ผู้คนของตัวเอง และเรื่องราวของตัวเอง

ไม่ใช่เพื่อให้มีเรื่องเล่า แต่เพื่อทำให้มันมีอยู่จริง

อย่าฟัน

ศตวรรษที่สิบสาม ชาวไอซ์แลนด์คนหนึ่งชื่อ Snorri Sturluson สังเกตเห็นเรื่องน่ากลัว: กวีรุ่นใหม่อ่านบทกวีโบราณไม่ออกอีกแล้ว ศิลปะที่สืบทอดกันมาหลายร้อยปีกำลังจะขาดสะบั้นในมือคนรุ่นเขา

เขาจะแค่ถอนหายใจก็ได้ คนส่วนใหญ่ก็ทำแบบนั้น แต่เขาไม่ทำ เขานั่งลงและเขียนหนังสือเล่มหนึ่ง ไม่ใช่บทกวี แต่เป็นคู่มือ: คำนี้หมายความว่าอะไร ภาพเปรียบนี้มาจากไหน และใช้อย่างไร เขียนให้คนที่ยังอยากเขียน แต่อ่านไม่ออกแล้ว

สิ่งที่เขาสร้างคือประตูบานหนึ่ง และเขาลดมันให้ต่ำลง

ปี 1241 วันที่ 23 กันยายน กลางคืน มีคนบุกเข้าบ้านเขา คำพูดสุดท้ายของเขามีเพียงสามคำ: Eigi skal höggva. อย่าฟัน

เขาไม่รอด แต่หนังสือรอด เกือบทุกอย่างที่โลกรู้เกี่ยวกับตำนานนอร์สมาจากหนังสือเล่มนั้น รวมถึงรายชื่อเทพี และรวมถึงบรรทัดเดียวเกี่ยวกับซากา

สิ่งที่ FlowSaga ทำ

ตอนนี้ถึงตาคุณแล้ว การสร้างเรื่องราวไม่ต้องแลกด้วยลูกวัวอีกต่อไป พิมพ์ไม่กี่บรรทัด ก็มีภาพที่เคลื่อนไหวได้

แต่ส่วนที่ยากไม่เคยเป็นการพิมพ์ ส่วนที่ยากคือมีไอเดียดี ๆ แต่ไม่รู้จะทำให้ชัดเจนอย่างไร ไม่รู้จะก้าวต่อไปอย่างไร และพอทำวิดีโอออกมาได้ เปิดโฟลเดอร์ดาวน์โหลดก็เจอชื่อไฟล์อ่านไม่ออก แยกไม่ออกด้วยซ้ำว่าไฟล์ไหนคือเรื่องไหน

FlowSaga ลดธรณีประตูให้ต่ำลง แล้วรับหน้าที่เย็บเล่มให้

ประตูที่สูงที่สุดคือภาษา ไม่ใช่หน้าตาที่ใช้ยาก แต่เครื่องมือนั้นไม่มีภาษาของคุณเลยต่างหาก FlowSaga มีภาษาหน้าจอ 91 ภาษา เมื่อพันปีก่อน ยุโรปสงวนการเขียนไว้ให้ภาษาละติน ส่วนชาวไอซ์แลนด์ใช้ภาษาที่ตัวเองพูดจริงเขียนเรื่องราวของตัวเอง เราอยู่ข้างชาวไอซ์แลนด์

ประตูบานที่สองคือเวลา สามสิบวินาที นั่นคือมาตรฐานที่ผมตั้งไว้: เปิดขึ้นมาแล้ว ภายในสามสิบวินาทีคุณต้องรู้ว่าจะเริ่มอย่างไร จากนั้น ใส่ไอเดียหลายสิบเรื่องได้ในครั้งเดียว ทำออกมาทีละเรื่อง แต่ละเรื่องบันทึกตามชื่อเรื่องที่คุณตั้งไว้อย่างเป็นระเบียบในโฟลเดอร์ที่คุณเลือก โฟลเดอร์นั้นจะค่อย ๆ กลายเป็นหนังสือของคุณเอง